گاهی فکر می کنم آخرش که چی! زندگی می کنیم تا بمیریم!بعدش چی؟ البته این دید ماله یه آدم تو برزخ بدبینیه! من تو برزخ بدبینی نیستم اما میدونم ویزا بهشتم واسه آدمایی مثل من صادر نمیشه! کاش منم مثل سامان می تونتم با آینه یعنی در واقع با خودم صحبت کنم. الان تو اوج گیجی و نا توانیم! تو اوج حصرت! کاش می شد از این برزخ درام.چونحتی جهنمو بهش ترجیح میدم. اگه کسی راه یه زندگی شادو بلده لطفا آدرسشو به من بده... منتظرم!!!